DİJİTAL KİTAPLIK

Alıntı (Sayfa: 101)
Şiir: Delilere Selâm

Şen deliler, tınmaz deliler!
Size imrendiğim oluyor,
Olan biteni düşündükçe.

Öğrenmek, öğretmek isterdim,
Yağmur bakışlı insanlara,
Sırrını gülümsemenizin!

Ne güzel geçiyor gününüz,
Çektiklerimizden bihaber,
Hülyanız hakikatmiş gibi.

Mademki öyle sanırsınız,
Doğrudur sen Acem şahısın,
Sen Cengiz Han, sen de Timurlenk.

Çok daha ferah olmalıdır,
Cinnet dedikleri o cennet,
Şu akıl zindanlarımızdan!

🎯 Deliliği bir cennet, aklı ise zindan olarak gören cesur bir bakış. “Şu akıl zindanlarımızdan” – unutulmaz.

Alıntı (Sayfa: 99-101)
Şiir: Ben Ölecek Adam Değilim

Kapımı çalıp durma ölüm, açmam;
Ben ölecek adam değilim.

Alıştım bir kere gökyüzüne;
Bunca yıllık yoldaşımdır bulutlar.
Sıkılırım,
Kuşlar cıvıldamasa dallarında,
Yemişlerine doymadığım ağaçların,
Yağmur mu yağıyor,
Güneş mi var,
Farketmeliyim
Baktığım pencereden.

Deniz görünmeli akşam balkona.
Tamamlamalı manzarayı
Karlı dağlarla sürülmüş tarlalar.
Ekmekten ölmem doğrusu,
Nimet bildiğim;
Sudan geçemem,
Tuzludur teneffüs ettiğim hava.
Ya nasıl dururum olduğum yerde,
Öyle upuzun yatmış,
İki elim yanıma getirilmiş,
Hareketsiz,
Sükûta râm olmuş;
Sanki devrilmiş bir heykel?

Ellerim ne der sonra bana?
Soğumuş kalbime ne cevap veririm?
Utanmaz mıyım ayaklarımdan?

Kalkmalıyım,
Dolaşmalıyım,
Sokaklarda, parklarda.
El sallamalıyım
Giden trenlere, kalkan vapurlara.

Kapımı çalıp durma ölüm, açmam;
Ben ölecek adam değilim.

🎯 Hayata tutunmanın, yaşama sevincinin destanı. “Ben ölecek adam değilim” – isyan ve umut aynı anda.

Hepimizin üzerinde düşünmesi gereken bir konu... İyi mühendis ve hekim çıkartıyoruz, ne var ki kültürel üretimimizde ciddi bir artış yok. Bizim artık buna odaklanmamız lazım. Sinemacı, tiyatrocu, müzisyen yetiştirmenin yollarını bulmalıyız.

“Hayatın en büyük yanılgılarından biri, her şeyin sonsuza kadar aynı kalacağını düşünmektir. Oysa değişim kaçınılmazdır ve değişmeyi kabul edenler yeni başlangıçların kapısını aralar.”

Alıntı (Sayfa: 96-97)
Şiir: Kış Güneşi

Böyle hepimiz birden bu güneşte,
Ne güzel ısınıyoruz değil mi?
Ağaçlar, çalılar, taşlar, tümsekler…

İhya eden, şad eden bu güneşte,
Gölgenizden ayırmayın gölgemi;
Birbirlerine yabancı değiller.

Yeryüzünde hemşeri bildim sizi;
Günümü aranızda geçiririm;
Gurbet yok benim için ölümden gayri.

Anlarım beni yâd ettiğinizi,
Kendiliğinden ısınınca kabrim,
Güneş çıktığı zaman kış günleri.

🎯 Ölümden sonra bile güneşle ısınan bir kabir… Ve “gurbet yok benim için ölümden gayri” – derin ve dokunaklı.

Dünyadaki en güçsüz ve aciz erkeğin kendisinden fiziksel olarak güçsüz olan kadına el kaldırması kadar adi ne olabilirdi bu dünyada?

Bu yaşantının da sonu kötü bite­cek albayım. Bizim gibilerin hayatında güzellikler, kısa süren aydınlıklardır.

Rasûlullah’a itaat etmeyip, O’nun dâvetine icâbet etmeyenler, hevâlarına / kötü arzularına tâbi olan kimselerdir ve sapıktırlar.

“İyi bir erkek.
Güvenebileceğim biri.”

...sadece kendimiz olabilirsek sevebileceğimize inanıyorum. Kaçmadan, maskele­rin, başka yüzlerin ardına saklanmadan.

Bir traktör ile bir tank arasında çok ufak bir ayrılık var : Her ikisi de halkı yerinden atıyor, korkutuyor ve yaralıyor.

Felaket her zaman kötü değildir. Hoş felaketler de vardır. Yaşamak tam da böyle birşeydir.

HELENA
Öleceksem eğer,
Sevdiğimin ellerinde can veririm.

“Belki bir hayale ömür adadı,
Akdeniz gözlü, hüzün saçlı bir kızı sevdi …”